Ook de koning heeft familie

De koning staat op een leeg plein en vertelt over zijn overgrootmoeder. Hij benoemt dat de gevolgen van oorlog generaties lang doorwerken. Zijn woorden maken indruk. Omdat ze persoonlijk, eerlijk en universeel zijn.

 

Dat onze koning zichzelf in context durft te plaatsen en hardop reflecteert op zijn familiegeschiedenis tijdens de herdenking op 4 mei zegt iets over de toekomst die we samen tegemoet gaan.  Althans, dat durf ik te hopen na gisteren. 

 

We zijn met Roots of me begonnen omdat het een gaaf idee was om uit te werken tot een programma, maar vooral omdat we geloven dat het veel meer recht doet aan mensen als we ze niet alleen bekijken als individu, maar als deel van een groter geheel. Een deel van een gezin, een familie met een verhaal en een culturele, sociale en historische context. Hopelijk wordt het met het programma straks makkelijker voor nóg meer mensen om familiesystemen in beeld te brengen. En om familieverhalen te verzamelen en zichtbaar te maken. Omdat we zo elkaar en onszelf beter leren kennen.

Corona lockdown  benadrukt verbondenheid

 

De lockdown laat ons nadenken over de toekomst, ook die van Roots of me. Hoe ziet hulpverlening er straks uit, over twee weken, over één jaar of drie? Hoeveel kun je doen vanaf een beeldscherm? Zou de app geschikt zijn om te gebruiken voor begeleiding op afstand? Met beeldbellen en screensharing. Hoe groot is de behoefte aan software als we juist het fysieke nu zo missen? 

Als de afgelopen weken in lockdown iets hebben duidelijk gemaakt is dat de onderlinge emotionele verbindingen tussen familieleden en in ons netwerk essentieel zijn. Het blijkt on-menselijk om afstand te houden. Blijkbaar hebben we een heleboel mensen dichtbij, in ieder geval in ons hart.